جلبک خواران در آکواریوم

اگرچه وجود جلبک ها در آکواریوم ناخوشایند است ولی به هر حال آنها بخشی از سیستم بیولوژیکی هستند. مخصوصاً در زمان طی شدن سیکل تانک که اکوسیستم تازه در حال به تعادل رسیدن است، حضور جلبک ها اجتناب ناپذیر است.

در ادامه تیم سرزمین سبز می خواهد به شما برخی از جلبک خواران ساکن آکواریوم که اکثراً بی مهرگانی مانند حلزون ها و میگو ها هستند را معرفی نماید. استفاده از جلبک خواران دارای مزایای زیادی علاوه بر خوردن جلبک است، این جانداران لجن، باقیمانده غذا، قسمت های مرده گیاهان و حتی گاهی جانوران مرده را می خورند. آنها می توانند آکواریوم را تمیز و خالی از جلبک نگه دارند و همزمان به بهبود تعادل زیست محیطی کمک کنند. در نتیجه هیچ آکواریوم گیاهی یا تانک گیاهی بدون جلبک خواران باشد.

حلزون ها: برای مبارزه در برابر لایه های جلبک سبز و قهوه ای (دیاتومه ها، جلبک نقطه ای، جلبک غباری) گونه حلزون های زنبوری شاخدار یا حلزون های خورشیدی (Clithon) و گونه حلزون ها نیرات شامل نریتینا (Neritina) و ویتانا (Vittina) هستند. این حلزون ها با استفاده از زبان سوهان مانند خود تمامی سطوح آکواریوم مانند سطح شیشه، تجهیزان و تزیینات را از لایه های جلبک پاک سازی می کنند. گاهاً این حلزون ها تخم های سفید پیله مانند کوچکی می گذارند. لاروهای پلانکتوی که این حلزون ها از آن خارج می شوند به راستی کوچک است. این تخم ها در آکواریوم های آب تازه به شکل حلزون در نمی آیند، برای انجام این کار نیاز به آب لب شور یا دریایی دارند. متاسفانه حذف پیله های تخم حلزون به دلیل اینکه به سختی به بستر می چسبند قدری سخت است، ولی خودشان پس از مدتی ناپدید می گردند.

 

 

 

 

اگر حلزون های Clithon عموماً از حلزون های نیرات کوچک تر هستند، ولی تاثیر گذار تر هستند. در خصوص استفاده از سطوح بالای گاز CO2 به ویژه در خصوص این گونه حلزون ها به دلیل حساسیت بالا، احتیاط کنید. البته حلزون های نیرات بزرگ نسبت به این مسئله مقاوم تر هستند. به هر حال حلزون های خانواده نیرات نیز یک اشکال کوچک دارند و این است که زمانی که این گونه به شیشه چسبیده و مشغول تغذیه می شوند تمایل دارند که به سطح زیرین بستر رفته که ممکن است گیاهان کفپوش تازه کاشته را از ریشه در آورند. به عنوان یک قاعده کلی یک حلزون به ازاء هر 10 لیتر حجم آب آکواریوم خوب است. توجه داشته باشید که حلزون ها در درمان هایی که در ان از محلول های ضد جلبک استفاده می شود، زنده نمی مانند.

حلزون های رامش هورن (از گونه Helisoma یا Planorbella) به تمیز نگه داشتن آکواریوم کمک می کنند. البته تاثیر گذاری آنها از حلزون هایی که پیشتر نام برده شد (حلزون های خورشیدی و نیرات ها) کمتر است ولی مقاوم تر بوده و رنگ بندی زیباتری دارند. علاوه بر این قابلیت تکثیر در آکواریوم های گیاهی را نیز دارا هستند. علاوه بر پوشش های جلبکی عمده دلیل شهرت این گونه در خوردن جلبک های رشته ای کوتاه و باریک است.

میگوها: موثرترین میگو در هنگام صحبت از جلبک هایی مانند جلبک مویی، جلبک رشته ای و جلبک کرکی بی شک میگو آمانو (Caridina multidentata یا Caridina japonica) است. این میگو به طور مداوم مشغول تغذیه از تمام سطوح در مخزن است، و همچنین تا حد زیادی جلبک های لایه ای بر روی تزیینات را با یک روند منظم کاهش می دهند. هرچند سطح بالای فعالیت این گونه ممکن است موجب تغییر شکل بستر به خصوص در مناطقی از تانک که گیاه کاشت نشده (مثلاً شن های تزیینی)، شود. که نتیجه فعالیت های میگوی آمانو گاهاً منجر به مسطح شدن شیب های بستر است. برای جلوگیری از این مشکل، کاشت بستر اریب خود را از روز اول واقعاً خوب انجام دهید تا در نتیجه آن ریشه ای گیاه به خوبی تثبیت شود. درست مانند حلزون های خورشیدی و نیرات ها که بالاتر به آن اشاره کردیم میگو آمانو نیز قادر به تکثیر در آکواریوم گیاهی نیست. لاروهای آنها به آب لب شور نیاز دارند. میگوهای آمانو طول عمر بالایی دارند و ماده های آنها می توانند به اندازه کمتر از 6 سانتی متر هم در شرایط مناسب برسند. میگوهای آمانو شناگران فعالی هستند و به آکواریوم به اندازه کافی بزرگ به عنوان خانه دائمی شان نیار دارند (پیشنهاد تیم سرزمین سبز حداقل آکواریوم 60 سانتی متری استاندارد با حجم 54 لیتر آب). علاوه بر این میگوهای آمانو بسیار اجتماعی و هم نوع دوست هستند و باید در گروه های 6 نفری یا بیشتر نگه داری شوند. به عنوان یک قاعده کلی یک میگوی آمانو به ازاء هر 10 لیتر حجم آب آکواریوم مناسب است. اگر جلبک زیادی دارید یا به تازگی آکواریوم خود را راه اندازی کردید تعداد میگوهای آمانو را دو برابر کنید.

 

 

 

 

انتخاب عالی دیگر برای کنترل جلبک به خصوص در تانک های نانو خانواده میگوهای کوتوله مثل میگوی رد چری است. برخلاف میگوی آمانو آنها قادر به زاد و ولد در تانک های گیاهی هستند و باید در گروه های 10 تایی یا بیشتر نگه داری شوند. میگوهای کوتوله در رنگ بندی های مختلف (شناخته ترین آنها احتمالاً رنگ های قرمز هستند که با نام های میگوی ردچری و میگوی رد فایر شناخته می شوند) زینت بخش تمامی آکواریوم ها هستند. بر خلاف میگوی آمانو آنها قادر به خوردن رشته های محکم و دراز جلبک های رشته ای نیستند ولی عاشق تغذیه جلبک های روی سطح گیاهان و تزیینات هستند.

 

 

 

 

 گروه های تمیزکننده به قدر کافی بزرگ شامل حلزون ها و میگوها همیشه به شما آکواریوم فاقد جلبک تحویل داده و نگهداری آکواریوم را برای تان آسان می سازند.