در این مقاله تصمیم داریم تا بیماریهای میگوهای تزئینی آب شیرین را برای شما عزیزان و علاقه مندان به این موجودات دوست داشتنی شرح دهیم.

همانطور که ما نیاز به یادگیری و داشتن اطلاعات از طریقه نگهداری و تکثیر میگو را داریم نیاز است تا بیماری ها و روش درمان آنها را نیز بیاموزیم تا در زمان بروز بیماری در آکواریوم بتوانیم با آن مقابله نماییم.

 

انواع بیماریها

 

Vorticella – انگل وٌرتیکلا

اولین و شایع ترین بیماری یا انگل میگوها، انگل Vorticella است که یک نوع انگل قارچی کپک مانند می باشد که روی پوست میگو و اکثرا در قسمت صورت و دماغ میگو ایجاد می گردد.این انگل در صورت مشاهده باید هرچه سریعتر درمان شود در غیر اینصورت موجب مرگ میگو خواهد شد. این نوع انگل اغلب در آب های شیرین یافت می شود. Vorticella در واقع یک پرتوزوی از 16 گونه شناخته شده است که با اتصال به گیاهان، سنگها، چوب ها ، حیوانات و... انتقال می یابد.

Vorticella موجودات هتروتروف می باشند، که با مژک های خود گردش ایجاد نموده و غذاها را به سمت خود جذب جذب کرده و از آنها تغذیه می نمایند.

به طور معمول Vorticella از طریق تقسیم باینری تکثیر می شوند، در این نوع تقسیم ارگانیسم جدید از والدین جدا شده و به دنبال بستری جدید برای لانه گزینی می گردد، در صورت عدم درمان این انگل بیماری در کل آکواریوم پخش شده، میگوهای زیادی را آلوده کرده و مرگ و میر زیادی را به دنبال خواهد داشت.

 

راه های درمان شناخته شده:

بهترین راه برای درمان این است که در صورت مشاهده مورد مشکوک به این بیماری میگوی مبتلا شده را قرنطینه کرده و راه های درمان را در قرنطینه انجام دهید.

یکی از سریعترین روش ها و کم خطر ترین روش ها برای درمان این بیماری حمام نمک می باشد. در این روش از نمک های ید دار استفاده نکنید

طریقه مصرف: یک قاشق چایخوری نمک را در یک فنجان آب (200 میلی لیتر) از آکواریوم قرنطینه حل نموده سپس میگوی بیمار را به مدت 30 تا 60 ثانیه در حمام نمک قرار دهید. اینکار را تا درمان کامل انگل انجام دهید.

 

- سعی کنید همیشه در تانک میگو از چوب و برگ کاتاپا جهت ضد عفونی آب استفاده نمایید و همچنین از ضد عفونی کننده های شرکتی تخصصی میگو استفاده کنید

- به هیچ عنوان از ضد عفونی کننده های ماهی استفاده ننمایید و همچنین نمک داخل تانک میگو استفاده نشود.

- همیشه پس مانده غذاها را پس از 2 الی 3 ساعت جمع آوری نمایید.

علل احتمالی ایجاد این نوع انگل: فقر مواد معدنی در آب.

 

 

 

Bacterial Infection – عفونت باکتریایی

این بیماری از آن دسته بیماری هایی می باشد که تشخیص آن کمی دشوار است و بطور کامل قابل مشاهده نخواهد بود و عکسهای زیادی از میگوهای دارای این بیماری یافت نمی شود، این بیماری بیشتر در میگوهای شفاف و شیشه ای قابل مشاهده می باشد، متاسفانه میگوهای مبتلا به این بیماری پس از 2 تا 4 روز تلف می شوند و راه درمان قطعی و ثابت شده ای برای این بیماری هنوز ارائه نگردیده، 

برخی علائم این بیماری این است که اندام های داخلی میگو به رنگ صورتی تغییر می کند و ملتهب می گردد. کنده شدن دست ها و پاها و شاخک ها 

 

درمان های پیشنهادی:

1- تعویض 80 درصد آب روزانه

2- استفاده از آب اکسیژنه 3 % با دز 1 میلی لیتر در 5 لیتر آب، به مدت 5 روز هر روز یکبار انجام گردد

3- استفاده از نور UV جهت باکتری زدایی آب به مدت 5 روز هر روز به مدت نیم ساعت.

 

همانطور که در بالا گفته شد در صورت مشاهده این بیماری از زمان ابتلای آن مدت زیادی گذشته است و احتمال مرگ و میر  بسیار بالا می باشد، حتما توجه نمایید در صورت اولین مشاهده میگوی مشکوک را به قرنطینه انتقال داده و تانک اصلی را ضد عفونی نمایید تا به میگوهای دیگر سرایت نکند.

افزایش گرما در تابستان باعث افزایش رشد این بیماری خواهد شد، 

 

نکته:

- در صورت امکان همیشه سعی کنید میگوها را قبل از معرفی به تانک اصلی قرنطینه و ضدعفونی نمایید تا در صورت ابتلای میگوی جدید به تانک اصلی بیماری و انگل وارد نشود.

 

 

 

 

Scutariella – بیماری انگلی 

این نوع انگل کم خطر می باشد و عالباً آسیب زیادی به میگو وارد نمی کند

راه های درمان شناخته شده:

بهترین راه برای درمان این است که در صورت مشاهده مورد مشکوک به این بیماری میگوی مبتلا شده را قرنطینه کرده و راه های درمان را در قرنطینه انجام دهید.

یکی از سریعترین روش ها و کم خطر ترین روش ها برای درمان این بیماری حمام نمک می باشد. در این روش از نمک های ید دار استفاده نکنید

طریقه مصرف: یک قاشق چایخوری نمک را در یک فنجان آب (200 میلی لیتر) از آکواریوم قرنطینه حل نموده سپس میگوی بیمار را به مدت 30 تا 60 ثانیه در حمام نمک قرار دهید. اینکار را تا درمان کامل انگل انجام دهید.

درمان دیگر که شناخته شده No Planaria است.اما این نکته را فراموش نکنید که این درمان ممکن است با تلفات همراه باشد پس بسیار با دقت و با دوز بسیار کم استفاده شود

از نصف مقدار مصرف به عنوان دستورالعمل در بسته بندی No Planaria استفاده کنید.

مدت زمان: 3 روز، هرچند ممکن است آلودگی ها بعد از یک روز ناپدید شوند، درمان را ادامه دهید تا تانک ضدعفونی و انگل های دیگر نیز نابود شوند.

تعویض آب در پایان درمان No Planaria انجام دهید.

به همین ترتیب Benibachi Planaria Zero نیز در کشتن این انگل ها کارا می باشد.

 

- سعی کنید همیشه در تانک میگو از چوب و برگ کاتاپا جهت ضد عفونی آب استفاده نمایید و همچنین از ضد عفونی کننده های شرکتی تخصصی میگو استفاده کنید

- به هیچ عنوان از ضد عفونی کننده های ماهی استفاده ننمایید و همچنین نمک داخل تانک میگو استفاده نشود.

- همیشه پس مانده غذاها را پس از 2 الی 3 ساعت جمع آوری نمایید.

 

 

 

Muscular Necrosis – نکروز عضلانی

در اثر این بیماری ماهیچه های میگو تخریب می گردند و باعث التهاب شده در نتیجه باعث سفید شدن رنگ ماهیچه های می شود این تغییر رنگ از دم میگو شروع و در صورت ادامه پیدا کردن بیماری به تمام بدن میگو منتقل شده و باعث تلف شدن میگو می گردد.

علل بوجود آمدن نکروز عضلانی :

- نامناسب بودن پارامترهای آب

- عفونت باکتریایی

- افت کش های استفاده شده در محصولات کشاورزی

- تغییرات اسیدیته آب 

- کمبود مواد مغذی و کمبود اکسیژن

راه ها درمان:

سریعاً میگوی مشکوک را به تانک قرنطینه منتقل نمایید، سیفون مرتب و روسانه انجام دهید و از ضد عفونی کننده های تخصصی میگو استفاده کنید، به این نکته توجه نمایید که اگر بیماری کل بدن میگو را فرا گرفته باشد راه درمانی وجود ندارد و میگو نیز تلف خواهد شد

تمام پارامترهای آب را بر اساس نیاز میگو تنظیم نمایید مانند: دما، TDS ، GH ، KH ، PH ، آمونیاک ، نیتریت ، نیترات و...

 

 

 

Fugal Infection – عفونت های قارچی

عفونت های قارچی در ماهی ها بسیار رایج می باشد اما این نوع عفونت در میگوها نیز دیده می شود و میگوها به آن مبتلا می گردند.

هاگ های قارچی در همه جا یافت می گردند، آب ، هوا همه جا و نیز موجودات به راحتی به آن مبتلا می گردند اما در ماهیان این نوع عفونت قارچی بسیار راحت تر از میگو ها قابل درمان می باشد.

عفونت های قارچی اقلب از طریق مصرف غذاهای آلوده انتقال می یابند. عفونت های قارچی اگر به اندام های داخلی راه یابند تشخیص آن بسیار دشوار و غیر قابل مشاهده می شود و درمان آن ممکن نمی باشد و با تلفات مواجه خواهیم شد اما اگر سطوح خارجی بدن دچار عفونت قارچی گردد به راحتی قابل مشاهده و درمان می باشد. در این نوع بیماری هرچه سیستم ایمنی بدن میگوها قوی تر باشند بهتر می توانند در مقابل این بیماری بهبود یابند که با دادن غذاهای مفید و مناسب و همچنین تنظیم پارامترهای مورد نیاز میگو می توان سیستم ایمنی بدن میگو را افزایش داد.

قارچ ها معمولاً با اندام ها و سلول های سالم بدن مبارزه می کنند و قصد از بین بردن آنها را دارند. این گونه قارچ ها عموماً در قسمت شکم و سر میگوها دیده می شوند و اگر سریعاً درمان نشود به میگوهای دیگر منتقل و باعث تلفات زیادی در تانک شما می گردد.

میگوها هنگام پوست اندازی و مقداری پس از آن بسیار آسیب پذیر می باشند و چنانچه اگر سیستم ایمنی میگو ضعیف باشد با حمله این قارچها به راحتی دچار عفونت می شوند

راه درمان:

سریعاً میگوی مشکوک را به تانک قرنطینه منتقل نموده و درمان را در قرنطینه انجام دهید، دارویی از شرکت JBL برای درمان این بیماری فراهم نموده که فاقد مس می باشد و برای بی مهره ها نیز زیانی ندارد، روش درمان و مقدار دوز مصرفی را از روی قوطی دارو استفاده نمایید و چنانچه میگوی بیمار با این دارو درمان نشد طی چند روز تلف خواهد شد.

-چنانچه داروهای ضد قارچ دیگر را تهیه نمودید توجه فرمائید که اکثر داروهای ضد قارچ حاوی مقداری مس می باشند.

راه درمان  دیگری که تست شده توسط دارندگان میگو متیلن بلو می باشد که مقدار 3-4 میلی گرم در هر لیتر آب استفاده می شود.

 

 

 

Chitinoytic Bacterial  - لکه قهوه ای

این بیماری باکتریایی اسم هایی نظیر لکه فهوه ای – لکه سیاه – نقطه سوختگی نیز گفته می شود.

این بیماری در بخش خارجی بدن میگو و روی پوسته میگو شکل میگیرد مگر اینکه در اثر فعالیت زیاد باکتری ها به داخل بدن نفوذ نمایند و یا فرورفتگی ایجاد کنند.  از علائم این بیماری بوجود آمدن لکه های قهوه ای یا سیاه رنگ روی بدن میگو است.

در صورت عدم درمان بموقع این بیماری باکتری ها باعث فرسایش بافت بدن میگو میگردند و فرورفتگی در بدن میگو ایجاد می کنند و همچنین با نفوذ زیاد این باکتری به بخش های زیرین پوسته باعث افزایش آسیب پذیری میگو نسبت به دیگر عفونت ها می گردد.

علل بوجود آمدن این عفونت:

- عدم انجام بهداشت تانک و حفظ کیفیت آب

- فقر مواد مغذی تانک

- ورود میگوی بیمار به تانک

- نیترات بالا

- عدم تعادل پارامترهای آب

- استفاده از بستر به مدت زیاد یا بستر های کارکرده

 

در صورت مشاهده میگوی مشکوک:

قرنطینه میگوی مشکوک

تمام لوازم درون تانک را در صورت امکان جوشانده و باقی لوازم را تا زمان خشک شدن آن به مدت چند روز در زیر نور خورشید نگهدارید

تمام لوازم مورد استفاده در تانک میگو را ضد عفونی نمایید

سیفون به مقدار یک سوم انجام گردد

افزایش اکسیژن رسانی به تانک

افزودن باکتری به تانک

 

راه های درمان

- استفاده از داروی لوامیزول هیدروکلراید (این دارو را میتوانید از داروخانه های دامپزشکی تهیه نمایید) مقدار استفاده : استفاده از 1 میلی لیتر دارو در 7 لیتر آب و تکرار دوز دارو پس از 48 ساعت در صورت نیاز.

- بالا بردن اسیدیته آب به آرامی

پایین آوردن دمای تانک(تا 18 درجه) بصورت بسیار آرام زیرا باکتری های عفونی در دماهای بالا بوجود می آیند.

افزایش اکسیژن و جریان آب

 

روش های پیشگیری:

- اضافه کردن گیاهان آبزی مخصوصا گیاهان روی آبی برای مصرف نیترات آب

- حفظ کیفیت آب 

- خارج نمودن جسد میگوهای مرده 

- قرنطینه نمودن میگوهای تازه خریداری شده و اطمینان از سالم بودن آنها

- استریل و صد عفونی کردن و تمیز بودن اجسام و لوازم قابل استفاده در تانک

- افزایش اکسیژن و جریان آب

- افزودن باکتری های مفید

 

 

 

داینوفلاژلانهای انگلی - Parasitic dinoflagellates and ellobiopsids (Ellobiopsidae)

این نوع بیماری انگلی عمدتا در بی مهرگان دیده می شود این انگل ها به تخم های میزبان، سیستم گوارش، بافت نرم بدن می چسبند و از میزبان تغذیه می کنند و در نهایت باعث مرگ میگو نیز می گردند.این انگلها از طریق پخش شدن هاگ انتقال می یابند که به محض مشاهده میگو مبتلا باید آنرا سریعا جدا و قرنطینه نمود تا به دیگر میگوها سرایت ننماید.

تشخیص بیماری:

در میگوهای آب شیرین، ellobiopsidae به عنوان سبز یا سبز فسفری و مایل به زرد ظاهر می شود، که به یک عفونت قارچی اشاره دارد.

اغلب منطقه آلوده بین پاهای شنای میگو می باشد.

عمدتا در میگو های وارد شده از آسیا دیده می شود. احتمالا از شرایط آب ضعیف آن منطقه می باشد.

 

روش درمان:

میگوی مبتلا را به محض مشاهده جدا نموده و در قرنطینه مداوا نمایید.

شواهدی وجود دارد که حمام میگو در فرمالین (توجه: سرطان زا و سمی!-از برخودر با بدن خود با آن اجتناب نمایید) می تواند موفقیت آمیز باشد.

تنها درمان ثبت شده و گزارش شده با ترکیب فرمولین و مالاکیت سبز است.

برخی از محصولات که دارای فرمالین می باشند:

- Fritz Mardel QUICK Cure یکی از این محصولات است.

- Aquasonic نیز دارد.

- Kordon Rid Ick Plus همچنین از مواد مشابه استفاده می کند.

- Seachem Paraguard

 

• شانس موفقیت و بقای میگوی شما به این بستگی دارد که چه مقدار از مبتلا شدن میگو به بیماری گذشته باشد هرچه سریعتر اقدام نمایید شانس درمان بیشتر می باشد.

 

 

 

 

سندرم سکته قلبی  -  Cramp Tail Syndrome

سندرم Cramp Thail یا CTS (گاهی اوقات نیز به عنوان سندرم عضلانی سفت و سخت شناخته می شود) یک بیماری شناخته شده در صنعت آبزی پروری میگو کشاورزی (Couch and Fournie، 1993) است که در آن میگوها حتی در حالی که شنا می کنند، کمر آنها خم دائمی دارند. با این حال، این وضعیت متاسفانه از مزایای میگو های ردبی مصون نیست و در صورت عدم درمان مرگ میر را در میگو به همراه دارد.

علل ایجاد بیماری:

علت CTS گفته شده است یا کمبود مواد مغذی و یا عوامل استرس زا محیطی می باشد. شواهد نشان می دهد که کمبود پتاسیم در رژیم غذایی و یا محیط زیست نسبت به کاتیون Ca، Na و M می تواند عامل اصلی CTS در میگو باشد.

- دمای آب بالا

- ویبريوز

- عدم تعادل مواد معدنی مانند پتاسیم کلسیم و...

- سموم در آب

 

(Vibriosis توسط باکتری های گرم منفی در خانواده Vibrionaceae ایجاد می شود. شیوع بیماری ممکن است اتفاق بیفتد، زمانی که عوامل محیطی موجب افزایش سریع باکتری هایی که در سطوح پایین مواد مغذی خون مورد حمله قرار می گیرند (Sizemore & Davis، 1985) یا نفوذ باکتری های موجود در انزال اسکلت میزبان. Exoskeleton یک مانع فیزیکی مؤثر برای پاتوژن هایی است که سعی در نفوذ به سطح خارجی پوست ها، و همچنین پیشانی و چروک دارد. با این حال، Vibrio spp. از میان باکتری های کیتینوکلستیک مرتبط با بیماری پوسته (Cook & Lofton 1973) هستند و ممکن است از طریق زخم در ناحیه شکمی یا منافذ وارد شوند (Jiravanichpaisal & Miyazaki، 1994؛ Alday Sanz et al.، 2002). گیله همچنین ممکن است به نفوذ باکتری ها حساس باشد، زیرا آنها توسط یک بیضه نازک پوشیده شده اند (تیلور و تیلور، 1992). مرگ و میر ناشی از ویبریوز زمانی اتفاق می افتد که میگوها تحت تأثیر عوامل مختلفی از قبیل: کیفیت ضعیف آب، دمای آب بالا، کمبود سطح اکسیژن در آب.)

 

درمان های شناخته شده:

 

- دمای آب مناسب - درجه حرارت مخزن را بررسی کنید و به میزان مطلوب برای میگو خود آنرا تنظیم نمایید.

 

- ویبريوز - اکسي تتراسايکلين يا تتراسايکلين را مي توان براي از بين بردن وبريو و هر باکتریاي گرم منفي استفاده کرد. Oxytetracyclin را می توان در اکثر فروشگاه های ماهی و آکواریوم خریداری کرد.

 

Oxytetracycline در 2 فرم موجود است. پودر و تزریقی فرم تزریقی به عنوان یک فرم قوی تر مورد استفاده قرار میگیرد. این به این معنی است که ما می توانیم برای دستیابی به دوز مورد نیاز، کمتر استفاده کنیم.

 

- به طور مستقیم به داخل آب 1000 میلیگرم از دارو را در هر 40 لیتر آب قرار بریزید.

دستورالعمل دوز را برای مدت زمان کامل درمان دنبال کنید، حتی اگر میگوهای شما بهتر به نظر برسند. درمان کوتاه را متوقف نکنید، زیرا این سویه ها باکتری ها را با مقاومت در برابر درمان های آینده توسعه می دهد.

 

 پایان

این مطلب حاصل گردآوری و ترجمه تیم سرزمین سبز می باشد.

امید است این مقاله برای شما عزیزان مفید واقع شود و از نگهداری اصولی این موجودات دوست داشتنی نهایت لذت را ببرید.